Gross - Rosen
Dnia 23 października 20235r. grupa uczniów z klasy ósmej naszej szkoły udała się pod opieką nauczycieli do obozu koncentracyjnego w Gross - Rosen (Rogoźnicy) , aby podsumować trudną tematykę II wojny światowej, poznawaną przez uczniów na lekcjach historii.
Celem wycieczki było zobaczenie byłego niemieckiego nazistowskiego obozu koncentracyjnego, a teraz Muzeum "Gross Rosen".
Obóz „Gross-Rosen” powstał w sierpniu 1940 roku jako filia KL Sachsenhausen, której więźniowie przeznaczeni byli do pracy w miejscowym kamieniołomie granitu. Pierwszy transport przybył tam 2 sierpnia 1940 roku. 1 maja 1941 roku Arbeitslager Gross-Rosen uzyskał status samodzielnego obozu koncentracyjnego. Mordercza 12-godzinna praca w kamieniołomie, głodowe racje żywnościowe, brak należytej opieki lekarskiej, nieustanne maltretowanie i terroryzowanie więźniów zarówno przez załogę SS, jak i więźniów funkcyjnych powodowały dużą śmiertelność, a KL Gross-Rosen był postrzegany jako jeden z najcięższych obozów koncentracyjnych.
Wycieczka rozpoczęła się prezentacją filmu przybliżającego przeżycia byłych więźniów obozu, następnie mieliśmy okazję przyjrzeć się makiecie przedstawiającej obóz, a także kamieniołom, gdzie odbywała się ich praca. Kolejnym etapem zwiedzania była obozowa kuchnia, w której przygotowywano jedzenie oraz znajdujące się na terenie obozu zrekonstruowane baraki. Przeszliśmy również do ściany śmierci i krematorium polowemu, jak również obozowej łaźni. Ogromne wrażenie na uczniach wywarły pozostałości rzeczy po więźniach m.in. kubki, sztućce, pierścionki, okulary, tablice z numerem obozowym czy też guziki. Na koniec oddaliśmy hołd poległym zapalając symboliczne znicze oraz składając wiązankę z biało- czerwonych kwiatów, pamięć poległych uczciliśmy również minutą ciszy.
Ostatnią częścią naszej wycieczki był udział uczniow w warsztatach:"Głód i wyżywienie w KL Gross - Rosen.
Nasza podróż stała się cenną lekcją historii, gdyż choć większość z uczestników miała świadomość istnienia takich obozów, to jednak zetknięcie się z miejscem, gdzie ta historia wydarzyła się naprawdę, było wstrząsające. Emocje, przeżycia, empatia wobec więźniów obozu cierpiących głód, poniżenie i skrajne wyczerpanie, towarzyszyły nam podczas całej wędrówki, a dokumenty zbrodni, wizerunki więźniów, miejsca, które zobaczyliśmy pozostaną już na zawsze w naszej pamięci, aż strach pomyśleć, że „ludzie ludziom zgotowali ten los…”
Nasza wycieczka to była naprawdę Prawdziwa Lekcja Historii!!!
.jpeg)
.jpeg)
